Ulga z racji wydatków na cele rehabilitacyjne, pozwalająca odliczać od dochodu także część wydatków na lekarstwa, przysługuje wyłącznie samym niepełnosprawnym oraz bliskim utrzymującym takie osoby. Odliczenie niektórych wydatków od dochodu jest limitowane, inne odlicz się w całości. Warunkiem korzystania z ulgi na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

• orzeczenia o zakwalifikowaniu do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, odpowiadających I, II lub III grupie inwalidztwa,
• decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy albo rentę szkoleniową, albo
• orzeczenia o rodzaju i stopniu niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 lat, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Prawo do tych odliczeń przysługuje także wówczas, gdy osoba, której wydatek dotyczy, ma wydane przed 1 września 1997 roku orzeczenie o przyznaniu grupy inwalidzkiej: I, II lub III, albo – w odniesieniu do dzieci do lat 16 – orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez lekarza specjalistę. Korzystać z tej ulgi może też osoba bliska mająca na utrzymaniu niepełnosprawnego, ale tylko wówczas, gdy należy on do następującego kręgu: współmałżonek, dziecko własne lub adoptowane, dziecko obce przyjęte na wychowanie, pasierb, rodzice, teściowie, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowie.

Bliski może w zeznaniu za dany rok odliczać wydatki na rehabilitację, jedynie pod warunkiem, że dochody osoby niepełnosprawnej pozostającej na jego utrzymaniu przekroczyły w minionym roku 9120 złotych. Jeśli okazały się wyższe, a wydatki te pokrywał sam niepełnosprawny to oczywiście on skorzysta z tej ulgi. Ulga obejmuje wydatki faktycznie poniesione w danym roku. Tylko niektóre są limitowane, inne odlicza się bez ograniczeń kwotowych, zasadniczo w pełnej wysokości. Jednak nie można np. korzystać z odliczenia na dojazdy samochodem osobowym na zabiegi, jeśli niepełnosprawny w danym roku takim zabiegom się nie poddawał.

Wydatki na medykamenty rozlicza się za okresy miesięczne. Z odliczenia można skorzystać, jeżeli wydatki te przekraczały w danym miesiącu 100 złotych. Ulga na lekarstwa obejmuje tylko różnicę / nadwyżkę / między wskazaną kwotą / 100 złotych /, a tym, co rzeczywiście wydano w danym miesiącu. Jeżeli więc niepełnosprawny przeznaczył w danym miesiącu na leki np. 195 złotych, ma prawo odliczyć od dochodu 95 złotych / 195 zł – 100 zł /. W celu ustalenia odliczenia przysługującego za cały rok trzeba zsumować odliczenia za poszczególne miesiące.

Ulga na lekarstwa przysługuje wszystkim osobom mającym stwierdzone inwalidztwo, także inwalidom II i III grupy. Objęte są nią oczywiście również wydatki na medykamenty dla niepełnosprawnych dzieci do 16 lat.

Wydatki na cele rehabilitacyjne odlicza się od dochodu, jeśli nie były finansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych lub Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych ani ze środków ani ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia. Nie mogą też być zwrócone podatnikowi w żadnej innej formie. Jeśli były częściowo sfinansowane z tych funduszy / częściowo zwrócone /, odlicza się różnicę między tym, co zapłacił sam niepełnosprawny / lub podatnik utrzymujący taką osobę /, a kwotą sfinansowaną z wymienionych funduszy.

Rzeczpospolita 26-27.01.08